Spoglądam za okno, gdzie piękna złota jesień gdzieś się na chwilę zapodziała. Szare kłębowiska chmur na niebie nie zwiastują jej szybkiego powrotu. Myślę sobie - trzeba wytrwać. Poczekać na promień słońca nasączony radością. Tylko, jak przetrwać ten dzień mając za najlepszych przyjaciół parasol i kalosze? Nie burczeć na przechodnia, którego niefortunny zbieg okoliczności rzucił w twoją bezpieczną przestrzeń, a potem zmusił do trącenia nieopatrznie łokciem? Przecież mam dobre wetłumaczenie - pogoda jest zła. To ona jest winna!
Głęboki oddech. Chwila namysłu. Rozwiązanie jest oczywiste! Pakuję w pergamin coś słodkiego na deser.

Ciasto owsiane z jabłkami i powidłem śliwkowym z dodatkiem mąki ryżowej

Słodkie jednak nie musi być niezdrowe. Zdrowe z kolei wcale nie musi być niesmaczne. Ciasto owsiane z mąką ryżową, z soczystym polskim jabłkiem (wiadomo, w telewizji przekonują, że trzeba jeść jabłka, ratować rolników przed skutkami embargo :)), do tego domowe powidło śliwkowe albo dżem, który znajdziemy w spiżarni. Dodatek przypraw i świeżego tymianku nasuwa się sam. Wszystko razem obłędnie smakuje i znika w mgnieniu oka.
Prosto i smacznie!



175 g płatków owsianych
175  mąki ryżowej (można zastąpić żytnią, gryczaną lub pszenną)
250 g masła
125 g cukru trzcinowego nierafinowanego
50 g posiekanych rodzynek
5 posiekanych suszonych daktyli (opcjonalnie)
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka kardamonu
1 łyżeczka proszku do pieczenia

3 jabłka
powidła śliwkowe
łyżeczka drobno posiekanego rozmarynu

Wszystkie składniki na ciasto zagniatamy do połączenia składników, uważając by nie wyrabiać za długo (postępujemy jak z kruchym ciastem). Odkładamy 5-6 łyżek ciasta, resztą wylepiamy blaszkę do pieczenia. Ciasto smarujemy powidłem i układamy plasterki jabłek. Odłożone ciasto rozkruszamy na wierzch jak kruszonkę. Posypujemy rozmarynem. Pieczemy około 30 minut.

Po upieczeniu zjadać ze smakiem. Smacznego!

Inspiracja: "Zamień chemię na jedzenie" Julita Bator

Wiadomo nie od dziś, że specjalne okazje wymagają wyjątkowej oprawy. Zwykle kupujemy prezenty, czasem mniej, czasem bardziej trafione. Wymyślamy niespodzianki, zapraszamy gości. Zdarza nam się jednak, że intuicja zawodzi i niespodzianki już nie zaskakują, prezenty nie cieszą jak dawniej. Może mamy więcej niż mieć powinniśmy? Może nam więcej do szczęścia nie potrzeba? :) Tego Wam życzę!
Jednak jest coś czego pominąć nie mogę. Coś, dzięki czemu na twarzy ukochanego zobaczę radość, a sama przy tym świetnie się bawię. Łakocie!
Niechybnie przygotowania do urodzin męża sprawiają przyjemność również i mi, dlatego z prawdziwa przyjemnością zabieram się za doroczne pieczenie tortu.